Wraz z nadejściem sezonu spacerowego wielu właścicieli czworonogów zastanawia się, czy pasożyty przyniesione przez psa lub kota mogą stanowić zagrożenie także dla domowników. Lekarz weterynarii wyjaśnia, jak wygląda ryzyko przeniesienia kleszcza ze zwierzęcia na człowieka i jakie proste narzędzia mogą uchronić rodzinę przed niechcianym gościem.
Białe prześcieradło jako broń przeciw kleszczom
Użytkownicy portalu ciemnastronawiosny.pl alarmują o skali problemu — jedni znajdują po pięciu minutach spaceru 30 pasożytów na sierści zwierzaka, inni ściągają kilkanaście sztuk po krótkim postoju na ławce. Doniesienia te budzą pytanie, czy zabezpieczenie psa lub kota chroni również jego opiekuna. Odpowiedź nie jest jednoznaczna.
Jak wyjaśnia w rozmowie z Medonetem lekarz weterynarii Paweł Kania, właściciele zwierząt muszą pamiętać o istotnym mechanizmie działania preparatów. Substancje zwalczające kleszcze zaczynają działać dopiero wtedy, gdy pasożyt wbije się w skórę zwierzęcia. Dopóki nie doszło do kontaktu ze skórą, pajęczak jest aktywny, przemieszcza się po sierści i teoretycznie może trafić na człowieka.
Osobiste doświadczenie weterynarza
Specjalista przyznaje, że sam doświadczył takiej sytuacji w minionym tygodniu, mimo że jego pies był zabezpieczony. Po wzięciu suczki na kolana zauważył kleszcza wędrującego po własnej ręce. Podkreśla jednak, że przez trzy dekady pracy ze zwierzętami zdarzyło mu się to po raz pierwszy, co świadczy o tym, że takie sytuacje są rzadkie, choć wymagają czujności.
Rada weterynarza opiera się na dwóch filarach. Pierwszym jest stosowanie środków ochronnych — dostępne są tabletki, krople, obroże, a nawet zastrzyki podawane raz w roku. Drugim elementem jest dokładne oglądanie zwierzęcia po każdym powrocie ze spaceru, działki czy lasu. W tym drugim zadaniu bardzo pomocne okazuje się białe prześcieradło.
Wystarczy postawić na nim psa i przeczesać sierść gęstym grzebieniem lub szczotką. Pasożyty, które wędrują po sierści i mogłyby przenieść się na domowników, spadną na jasną tkaninę. Dzięki temu można też zobaczyć, ile ich rzeczywiście znajdowało się na zwierzęciu — bywa, że pięć, sześć lub więcej.
Rolka do ubrań kontra pasożyty
Drugim sprawdzonym sposobem, który poleca Paweł Kania, jest zwykła rolka do czyszczenia ubrań. Kleszcze łatwo przyklejają się do jej lepkiej powierzchni. Metoda ta działa doskonale, choć w przypadku psa wyłapie tylko te pasożyty, które znajdują się na wierzchu sierści — te ukryte głębiej może wyciągnąć dopiero gęsty grzebień.
O skali zagrożenia weterynarz mówi wprost — kleszcz to jedno z najbardziej niebezpiecznych zwierząt świata i jeden z najgroźniejszych roznosicieli chorób. Wśród przenoszonych schorzeń są przede wszystkim borelioza i kleszczowe zapalenie mózgu (przeciwko KZM warto się zaszczepić), a także babeszjoza oraz anaplazmoza. Ryzyko dotyczy każdego, kto przebywa na łonie natury — nawet we własnym ogrodzie.
Miejsca, w których pasożyty się ukrywają
Kleszcz porusza się po ciele, szukając miejsc ciepłych i osłoniętych. Najczęściej wybiera pachwiny, pachy, zgięcia łokci, okolice pod kolanami, obszar za uchem oraz skórę głowy. To właśnie te partie ciała trzeba szczególnie starannie sprawdzać zarówno u siebie, jak i u zwierzęcia po każdym powrocie z zewnątrz.
Weterynarz przekazuje też wskazówkę pochodzącą od leśników — pajęczaki chętnie wchodzą pod ściągacze spodni i skarpetki. Te miejsca również warto obowiązkowo skontrolować po powrocie z lasu, działki, wycieczki czy nawet ogrodu. Regularne oglądanie ciała powinno stać się nawykiem każdej osoby spędzającej czas na świeżym powietrzu.
Największa aktywność pasożytów przypada na okres od marca do maja oraz na wrzesień i październik. W czerwcu bywają one najmniej aktywne — poświęcają ten czas na rozwijanie jaj, a dodatkowym czynnikiem jest często panująca wtedy susza. Weterynarz zaznacza jednak, że spotkać je można nawet w styczniu, jeśli zima jest łagodna.
Ubranie po spacerze do prania
Kończąc rozmowę z Medonetem Paweł Kania podkreśla, że mimo braku stuprocentowo skutecznej metody nie należy wpadać w panikę. Kluczem jest wypracowanie nawyku stosowania zabezpieczeń — repelentów, odzieży zakrywającej ciało — oraz regularnego oglądania siebie i zwierząt domowych. Taka rutyna musi wejść w krew.
Dodatkową radą dzieli się dr Jarosław Pacoń z Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Zaleca, by po powrocie z parku czy lasu koniecznie rozebrać się, dokładnie obejrzeć ciało i zmienić odzież. Zdarzało się bowiem, że osoba wracająca ze spaceru brała prysznic, kładła się spać, a rano zakładała to samo ubranie — z ukrytymi w nim pasożytami, które w międzyczasie doczekały swojej okazji do ataku. Specjalista radzi, by odzież po wizycie w lesie od razu wrzucać do prania lub wystawiać na słońce, którego kleszcze nie znoszą.
źródło: medonet.pl
