Zespół badawczy z Instytutu Karolinska w Szwecji, Uniwersytetu w Bristolu oraz Imperial College London przeanalizował dane blisko 10 tys. osób, by sprawdzić, jak poziom kofeiny, wskaźnik masy ciała (BMI) i ryzyko cukrzycy typu 2 są ze sobą powiązane. Badacze skupili się na genach CYP1A2 i AHR, które odpowiadają za tempo rozkładu kofeiny w organizmie. Osoby z określonymi wariantami tych genów wolniej metabolizują kofeinę, przez co jej poziom we krwi utrzymuje się dłużej, mimo że zazwyczaj piją mniej kawy.

W badaniu wykorzystano metodę randomizacji mendlowskiej, pozwalającą ocenić potencjalne powiązania przyczynowo-skutkowe między wariantami genetycznymi, masą ciała, stylem życia a ryzykiem chorób, w tym cukrzycy typu 2. Wyniki wskazują, że wyższy poziom kofeiny może obniżać ryzyko rozwoju tej choroby. Jednocześnie naukowcy nie zaobserwowali podobnej zależności w przypadku schorzeń sercowo-naczyniowych, takich jak migotanie przedsionków, niewydolność serca czy udar.

Według badaczy wcześniejsze analizy sugerowały, że umiarkowane spożycie kofeiny wiąże się z niższym BMI i lepszym zdrowiem serca. Najnowsze dane potwierdzają, że wyższy poziom kofeiny we krwi może być powiązany z niższą masą tkanki tłuszczowej. Eksperci tłumaczą, że kofeina może zwiększać termogenezę i utlenianie tłuszczów, co wpływa na metabolizm. Zwracają jednak uwagę, że długofalowe skutki przyjmowania kofeiny nie są jeszcze dobrze poznane.

Badacze podkreślili, że nawet niewielkie efekty metaboliczne kofeiny mogą mieć znaczenie dla zdrowia publicznego, biorąc pod uwagę jej powszechne spożycie na całym świecie. Jednocześnie zaznaczyli, że randomizacja mendlowska, choć pozwala szacować prawdopodobne związki przyczynowo-skutkowe, nie wyklucza wpływu innych czynników i wymaga dalszych analiz.

Benjamin Woolf, epidemiolog genetyczny z Uniwersytetu w Bristolu, zwrócił uwagę na konieczność przeprowadzenia randomizowanych badań klinicznych, które pozwolą ocenić, czy napoje bezkaloryczne z kofeiną mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka otyłości i cukrzycy typu 2.

Medonet przypomina, że cukrzyca typu 2 pozostaje jednym z największych wyzwań zdrowotnych współczesnych społeczeństw. To przewlekła choroba metaboliczna, która wiąże się z podwyższonym poziomem glukozy we krwi i insulinoopornością. Najczęściej dotyka osoby z nadwagą, prowadzące niezdrowy tryb życia. Przez wiele lat może nie dawać objawów, a jej rozwój sprzyja m.in. nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, osłabienie czy niezamierzony spadek masy ciała.

Do głównych przyczyn cukrzycy typu 2 należą insulinooporność oraz zaburzenia wydzielania insuliny przez trzustkę. Znaczenie mają zarówno czynniki genetyczne, jak i styl życia – otyłość, brak ruchu, nieprawidłowa dieta czy palenie papierosów. Diagnozę stawia się na podstawie badań poziomu glukozy we krwi, a leczenie na wczesnym etapie często polega na zmianie diety i zwiększeniu aktywności fizycznej. W razie potrzeby włącza się terapię farmakologiczną.

Eksperci podkreślają, że nieleczona cukrzyca typu 2 może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak choroby serca, udar, niewydolność nerek, uszkodzenie wzroku czy neuropatia. Regularne kontrole i przestrzeganie zaleceń lekarskich są kluczowe dla ograniczenia ryzyka tych komplikacji.

źródło: medonet.pl